Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Το Σκιαγράφημα – Dinner with Alexia EP (παρουσίαση)


       Ειναι απογευματα που νιωθεις πως κοιμασαι αλλα δεν ειναι ετσι ακριβως. Εχεις πεσει καπου κατω για να ξεφυγεις απ’ την ενοχικη αδρανεια της υπνηλιας, της μερας που σχεδον περασε και εγινε ακομα μία, ενω ο ασφυκτικος αερας του καλοκαιριου αλλαζει κυκλοθυμικα αποψη για τον εαυτο του.

       Νυσταξες και ξαπλωσες, πού ηταν το κακο. Αισθανοσουν το φορτιο της συγγενειας με το περιβαλλον, και καποια χαρα που η αοριστια της φαντασιας δε θα σε προσεδιδε. «Καλα ειν’ εδω, και ειμαι και δεν ειμαι, το στομα μου βρωμαει μακαρονια, κι αν καυλωσω θα χρησιμοποιησω το κεφαλι μου».

       Θα σηκωθεις μισοζαλισμενος, με νευρα και με διαθεση, θα βρισεις ή θα τρεξεις πισω απο ενα αναψυκτικο που θα παγωσει το μυαλο σου αρκετα ωστε να συμφιλιωθεις με την κατασταση, η ζωη δε θα ναι τοσο ξεδιαντροπα ξεκαθαρη, σαν να δινεις καθε μερα πανελληνιες.

       Θα ‘χει μερικα σκονισμενα χρωματα, τη ζεστασια των χαμηλων συχνοτητων, αθυροστομες μελωδιες πολυκατοικιων, ψηφιακα ακουραστα χτυπηματα σε πορτες και τη δημιουργικη εμπειρια των νυχτων που νιωθεις πως κοιμασαι, αλλα δεν ειναι ετσι ακριβως.

   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου